Kees’cinema: Waterboys

Kees van der Kooij

De filmindustrie levert jaarlijks duizenden films af. Grootschalig geproduceerd of met een minimaal budget; allemaal proberen ze ons, gewone mensen, iets te vertellen.
Deze keer kijk ik naar de Nederlandse film: WATERBOYS
Drama/komedie is de classificering van deze film. Ik ben vooral nogal allergisch voor het woord komedie. De grappen zijn meestal plat en ik vind ze bijna nooit leuk. En het verhaal dat naar die grappen moet leiden is zelden mooi. Ik mijd deze films. Dat ik WATERBOYS  toch heb bekeken is omdat het ook een muziekfilm is en goed gewaardeerd wordt. Ik heb er geen spijt van.
 Vader Victor is schrijver van misdaadromans en wil maar niet volwassen worden. Zijn 20-jarige zoon Zack speelt cello en neemt het leven wel heel erg serieus. Twee uitersten die slechts één ding gemeen hebben: ze zijn beiden op dezelfde dag door hun vrouwen het huis uitgezet. En dat is ook de dag dat er voor Victor een promotiebezoek in Schotland is gepland. Niet geheel vrijwillig gaan ze samen naar Edinburgh waar toevallig in die tijd ook de nog altijd populaire Schotse band The Waterboys optreedt.
Door de uitersten van de karakters (ook de vrouwen van vader en zoon zijn tegenpolen) botst er van alles, maar steeds op een sympathieke manier en met steeds op de achtergrond dat verlangen naar geluk. Samen met The Waterboys wordt het een tijd van bezinning en keuzes maken. En daarmee past dit verhaal toch in deze donkere dagen rond kerst.
WATERBOYS is geregisseerd door Robert Jan Westdijk met hoofdrollen voor Leopold Witte en Tim Linde. Kwam 1 december 2016 uit en draait nog overal.