Maand van de gastvrijheid

Ria Breugem

Mei was de maand van de gastvrijheid en zo kon het gebeuren dat ik bij La Scuola aan tafel zat met twee Syrische jongemannen die sinds enige tijd hun domicilie hebben in Delft. Vergeet even het treurige beeld van de bootvluchteling. Deze jonge mensen waren van goede komaf, hadden in Syrië gestudeerd, waren vanuit Turkije met het vliegtuig naar Nederland gekomen en kregen hier hun voorlopige status.Maar toch…. familie en vrienden achtergelaten in eigen land moeten zij hier een bestaan op zien te bouwen. Nederlands leren en integreren is toch niet niks. Ik fietste met hen vanuit Nootdorp terug naar Delft door de Delftse Hout, langs weggetjes vol fluitekruid (gek woord), boterbloemen en blatende schapen. Hollandser kon bijna niet! Ze hadden mijn hart gestolen en bedacht wat ik nog meer voor hen zou kunnen betekenen.

Ik nodigde hen uit voor het zondagavonddiner van de Kerk aan het Noordeinde en ja
ook daar schoven zij aan. Want zo gemakkelijk is het niet om hier en daar een praatje te hebben in het Nederlands. En omdat de omgangsvormen waarin zij zijn opgegroeid nauwelijks verschillen van de onze is het gemakkelijk uitwisselen. In geval van nood schakel je over op Engels, want dat spreken ze ook.

En zo kan het gebeuren dat je tijdens de maaltijd in gesprek raakt over Marx en Hegel en wordt uitgenodigd om in de boekenkast van een theoloog te duiken op zoek naar filosofie boeken. Of dat je in gesprek raakt met een oud-huisarts over het gebruik van medische apparatuur in de Nederlandse huisartsenpraktijk. Jammer dat er geen huidige TU studenten aanwezig waren, want uiteindelijk hebben wij toch de leeftijd van hun ouders. Ja grote bewondering hebben zij voor een tachtigjarige dame die zich op de fiets van Delft naar Den Haag verplaatst (fietsen doe je in Syrië alleen als het moet) Maar wat meer leeftijdgenoten zou leuk zijn.

Ik tipte hen de club: Engineering for refugees. Studenten die bereid zijn om als taalmaatje te fungeren voor vluchteling studenten. Zo komt hopelijk van het een het ander…. En ik ga ze aanbieden om Wordfeud met me te spelen en zij hebben beloofd om een keer voor ons te koken.

Marhaban en Arakom kariban  ( mijn eerste Arabische woorden)