Vieren

De zondag is in onze samenleving nog altijd een bijzondere dag. De dag waarop God uitrustte van zijn scheppingsarbeid – en zag dat het goed was. Tussen twee werkweken in proberen we in de vieringen van kerk aan het Noordeinde op zondag tegelijk de blik naar binnen te richten en onze blik te verruimen.

Bij de viering volgen we een vaste liturgie, een orde van dienst. Dat heeft de kerk door de eeuwen heen gedaan. Er is ons veel waardevols overgeleverd. Tegelijk is er in vorm en beleving van de liturgie in de loop der tijd veel veranderd en verschoven. “Eeuwenoude” tradities blijken heel recent stevig te zijn herijkt. Ook de kerk gaat – heel voorzichtig vaak – met zijn tijd mee. Prima.

De liturgie bij kerk aan het Noordeinde dateert uit 1979. Er werd in die tijd veel over oecumene gepraat, maar er kwam weinig echt van de grond. De verschillende denomenaties van het toenmalige Delftse studentenpastoraat vonden het tijd om over de eigen schaduw heen te springen en een gezamenlijke viering te starten, met een liturgie waarin de sterke kanten van alle stromingen de ruimte kregen. Het is een evenwichtige formule gebleken, die tot de dag van vandaag inspireert.

Wel zien we als kerkgemeenschap inmiddels een nieuwe uitdaging, een soort nieuwe oecumene waarin ook in de vieringen ruimte komt voor dialoog met anders-gelovigen, niet-gelovigen anders-denkers in onze stad. Hóe en óf we daaraan vorm kunnen geven, daarover zal in 2018 nader uitsluitsel komen.

 

Actueel